Cosmas en Damianus Groesbeek - Wandelen met aandacht

Wandelen met aandacht



Wandelen met aandacht 23

geplaatst op 12-09-2017


Iedere eerste donderdagochtend van de maand start om 9.45 uur vanuit De Serre van de Protestantse Kerk een wandeling ‘wandelen met aandacht’, deels in stilte, ingeleid met een thema. Aandacht staat voor aandacht voor de natuur, aandacht voor de ander en aandacht voor je eigen innerlijk.


3 Augustus jongstleden is het de 23ste keer. Het is vreemd genoeg zoeken naar wat het thema van deze vakantiewandeling zou kunnen zijn. Als ik erover na probeer te denken is er niets, helemaal niets. Tot ineens, ergens in het wakker worden, er als een soort bliksemflits uit dat niets iets geboren wordt. Natuurlijk gaat het over de zomer, maar net even anders. Het is alsof de zomers van mijn leven in een mum van tijd aan me voorbij zie flitsen, alsof ze samenvloeien en woorden krijgen.


Als ik zomer was

zou ik stilletjes spelen

met de bladeren

van de bomen in het bos

en in het dansende licht

van de gevlekte aarde

geluk ontwaren.


Als ik zomer was

zou ik als een zachte bries

over de gevulde akkers waaien

en de bloemen in het veld

en in de zwoele warmte

de luister van het kalme

gefluister verstaan.


Als ik zomer was

zou ik turend in het

spiegelende water

wachten op wie mij lief is

en hem zien in de wind

en horen in de weerspiegeling

van de hemel op aarde.


Het is vakantie. De deelnemers komen uit Groesbeek, maar ook uit Zoetermeer. Er zijn mensen die al vaker geweest zijn, anderen doen voor de eerste keer mee. Sommigen hebben het gelezen in een huis aan huisblad, anderen waren in de kerk waar het aangekondigd werd.


Het wordt heel stil als het gedicht gelezen is. Buiten begint het te regenen. We besluiten eerst koffie te drinken en we hebben het over de zomer, maar ook over het hoopvolle dat bij de lente hoort en we voelen de herfst naderen.


Als de zon even schijnt op ons pad zien we de gevlekte aarde, we voelen de zachte wind. De woorden die gesproken worden zijn stil. We maken een gebaar naar elkaar. Van de eenlingen die we waren, worden we tot groep.


Bij terugkomst bij De Serre begint het buiten opnieuw te regenen. Alsof de vier seizoenen samenvloeien, wordt er gezegd. Alle hoofden knikken. We steken een kaarsje aan voor wat ons geraakt heeft. We steken een kaarsje aan voor allen die wonen in ons mooie dorp én voor allen die er op vakantie zijn.


Wandelen met aandacht is dit jaar nog 4 keer, namelijk: 7 september, 5 oktober, 2 november en 7 december. Iedereen, die een uur achter elkaar kan wandelen, is van harte welkom. Start 9.45 uur in De Serre van de protestantse kerk.


Ria Hopman



Wandelen met aandacht 9

geplaatst op 21-06-2016


Op 2 juni introduceert Janneke Ruys het thema:

“Gezegend je huis, dat midden in de wereld een open plaats is van rust en inspiratie, van veiligheid.”
Heleen Pasma.


Voor we vertrekken staan we even stil bij de kernwoorden uit de zin.
Wat is dat, je huis?
Je kunt denken aan het huis waarin je woont.
Je kunt ook denken aan je lichaam als een plaats waar je in woont.
En misschien is er nog wel een heel andere plek die je ervaart als je huis.
Of meerdere plekken.


Midden in de wereld, hoe ervaar je dat?
Wat is er zoal om je heen of misschien juist niet?


Wat is voor jou zo’n open plaats?
Waar vind je die?


Rust, inspiratie en veiligheid, wat betekent dat voor jou?


De wandeling is iets langer dan we gewend zijn.
Niemand heeft er last van.
Het samen in stilte op pad zijn geeft een saamhorigheidsgevoel,
een gevoel van thuiskomen.
Het maakt niet uit of je van begin af aan al meewandelt (negen keer)
of dat het de eerste keer is.


Gezegend je huis. Wij zijn gezegend.
Omdat er een plek voor ons is op de aarde,
een plek tussen mensen.


Het is dan ook niet gek dat we in onze gesprekken in de tweede helft van de wandeling
en met onze intenties bij het aansteken van het kaarsje
verder reiken dan ons eigen thuis.


We staan als vanzelfsprekend stil bij al die mensen die op de vlucht zijn.
Mensen die alles hebben achter gelaten.
Niet alleen huis en haard,
maar ook familie en vrienden.
Mensen die op hun vlucht gestorven zijn.
We bidden voor een nieuw thuis.


Tot slot spreekt Janneke de zegen uit
voor ons, voor allen
over huis en haard, over thuis midden in de wereld



Wandelen met aandacht 8

geplaatst op 24-05-2016


7 April wandelen we kronkelend over bospaadjes van water (bij de protestantse kerk) naar water (Koepel).
Het is prachtig wandelweer. De stilte is voelbaar.
We zijn op weg gegaan met een Zen Koan.
Een Zen Koan is een zenraadsel dat niet met logica valt op te lossen. Met al ons denken komen we er niet uit.


Zenmeester en filosoof Shun’ichi Hisamatsu heeft voor ons deze Koan:
‘Precies hier en nu, als niets werkt, wat ga je dan doen?’


Herhaal dat nog eens een keer hoor ik zeggen:
Precies hier en nu,
als niets werkt
wat ga je dan doen?


Als we op weg gaan, onder een stralende hemel, is het stil.


Bij de Koepel aangekomen mogen we met elkaar in gesprek. Aarzelend eerst en dan die vraag: “Wat is de oplossing?”
Als je leest in het werk van Shun’ichi Hisamatsu dan is er een oplossing, maar niet voor het verstand.
Door het verstand heen naar het hart.


Ik denk dat de zenmeesters, konden ze ons horen, met waardering geluisterd hebben naar de woorden bij het aansteken van de kaarsjes bij terugkeer in de protestantse kerk.


Eenieder blijkt woorden gevonden te hebben bij wat zij/hij onderweg ervaren heeft. Waardevolle woorden.



Wandelen met aandacht 7

geplaatst op 20-03-2016


De wandeling van de eerste donderdag van Maart is beduidend anders. Er valt geen nattigheid uit de hemel. Van boven blijven we droog. Máár..... onze weg door het bos, het pad door de boswerkers stuk gereden, gaat over grove oneffenheden en door modder en drab. Het is uitkijken waar we onze voeten neerzetten om ze droog te houden en om niet te vallen. Het thema dat we met ons meedragen is ons door een Libanees-Amerikaans bankier (Ziad K. Abdelmoer) aangereikt:
Wees sterk genoeg om alleen te staan, slim genoeg om te weten wanneer je hulp nodig hebt en dapper genoeg om het te vragen.
En ja, we dragen zorg voor elkaar op deze mooie wandeldonderdagochtend. Op meerdere plekken op onze route tasten we af of we hier wel verder willen. Bij het brede modderspoor bij het boswachtershuis keren we om. Daar wagen we ons niet aan. En zo helpt de weg die we gaan ons de moeilijke punten en struikelblokken van het leven te ervaren als momenten met elkaar waar je hulp kunt bieden, maar bovenal hulp durft te vragen. Voor het laatste is meer moed nodig dan voor het eerste. Bij het kaarsen aansteken zei iemand: ik hoop dat ik, als iemand mij om hulp vraagt, die hulp kan geven die de ander werkelijk nodig heeft. Dat ik niet in mijn ijver en enthousiasme en met al mijn goede bedoelingen hulp geef vanuit mijn eigen ‘ik’ en de ander overhoop loop, meer kwaad dan goed doe. Met deze wijs gesproken woorden keren we huiswaarts.



Wandelen met aandacht 6

geplaatst op 20-03-2016


Op de eerste donderdag van Februari staat de wijsheid centraal.

En zij spreekt:
Van oudsher ben Ik gevormd, van het begin, vóór de eerste tijden der aarde.
Toen er nog geen oceanen waren, was Ik geboren.
Toen er nog geen bronnen, rijk aan water bestonden; voordat de bergen waren neergelaten werd Ik geboren.
Voordat God de aarde had gemaakt en de velden en alle grondstoffen van de wereld en de hemel welfde, was Ik aanwezig.
Toen God een kring trok boven het vlak van de afgrond en daarboven de wolken bevestigde; en de zee haar grenzen stelde,
dat de wateren haar oevers niet zouden overschrijden en de fundamenten van de aarde legde, vertoefde ik bij Hem,
was ik elke dag voor zijn aangezicht.
Gelukkig de mens, die naar Mij luistert; want wie mij vindt, heeft het leven gevonden.


We kiezen voor de verharde paden van het dorp en blijven in de buurt van het water van De Groesbeek. We nemen het druilerige weer voor wat het is om de vrouwelijke ontvankelijke krachten van de wijsheid een kans te geven door ons heen te stromen. Onze kaarsen steken we deze keer aan bij het Mariagrotje van het oude klooster Mariëndaal. We hebben het over vrouwelijke én mannelijke krachten in kerk en samenleving. En we hebben het, heel dichtbij onszelf, over integreren in de samenleving. Over: hoe is het je vergaan toen je verhuisde en Groesbeek je nieuwe woonplaats werd? Over: hoe is het je vergaan toen je partner je ontviel en je alleen kwam te staan? Over: hoe het is gekomen dat je gebleven bent en je je van harte (opnieuw) thuis bent gaan voelen?



Wandelen met aandacht 5

geplaatst op 19-01-2016


Ook rond de jaarwisseling en daarna had het geregend. Met als gevolg natte en glibberig bospaden. We kozen voor de saaie route om de voeten droog te houden: het lange witte lint in de spoorkuil en terug over het schelpenpad. Maar niemand vond het stille samen wandelen, op de dag na drie koningen, saai. Het thema van de ochtend, hoe kan het anders, stond helemaal in het teken van de drie wijzen uit het oosten. Zij brachten goud, wierook en mirre: Welk geschenk heb jij voor het kindje? Of in breder perspectief: voor de wereld waarin jij leeft? We kregen er een tekening ter inspiratie bij waarop de drie koningen knielend hun gaven aanbieden.
Dat knielen, dat pakte mij. Ik kon me niet herinneren dat ik ooit geknield heb om iemand iets te geven, hooguit eens een enkele keer om, een ander die ik goed ken, te smeken iets voor mij te doen.
En dan goud, wierook en mirre. Goud zou weleens liefde kunnen zijn, wierook het gebed dat opstijgt en mirre overgave. Wat het me bracht was het gevoel dat ik daar niets aan toe te voegen had en in feite met lege handen aankwam. Dat mocht gelukkig, maar ik was ook blij dat mijn medewandelaars, bij het aansteken van hun kaarsje, wel mooie gaven meebrachten: aandacht, liefde, bescherming, stilte, vrede, begrip, goede zorg, samen zijn, waardering, vreugde, jezelf mogen zijn.
Als laatste hebben we een kaarsje aangestoken voor de nieuwe gemeente Berg en Dal en alle goede wensen doorgetrokken naar het grotere geheel van onze leef, woon en werkgemeenschap.


Ria Hopman